ISANG BUWAN NA KAMING KASAL NG ASAWA KO PERO NEVER NIYA AKONG GINALAW. HANGGANG ISANG ARAW, MAY IPINAGTAPAT SIYA SA AKIN.
PART 1
Ako si Jane, 29 years old. Panganay sa tatlong magkakapatid. Sa aming tatlo, ako pa lang ang may asawa pero wala pang anak dahil never kaming naglaro ni Mister sa kama.
Nakilala ko si Jake sa social media noong 2023. Kahera ako noon sa isang grocery store at siya naman ay nasa barko dahil seaman siya.
Noong una, hindi naman ako seryoso sa kaniya dahil ang layo nga namin sa isa’t-isa. Pero kalauna’y napapansin kong nahuhulog na ang loob ko sa kaniya. Napaka bait kasi niya at palagi ko siyang nakakausap thru videocall. Kung itsura lang ang pag-uusapan, guwapo si Jake, maputi at matangkad.
Pero hindi maalis sa isipan ko na baka may asawa na siya o girlfriend. Na baka, ginagawa lang niya akong libangan habang magkalayo sila.
Pero ang sabi naman niya sa akin ay single siya at gusto niya akong ligawan. Pero bago ako nagpaligaw, nag imbestiga na muna ako. Todo kalkal ako sa mga photos niya sa fb, pero kakaunti lang kasi ang inuupload niya, mas madalas siyang mag my day.
May chinat din ako na kakilala niya para tanungin lang kung single nga ba si Jake. At ang sagot nga sa akin ay never nagka girlfriend si Jake.
Nagtaka naman ako dahil do’n. Bakit never nagka GF? Gayong, guwapo naman siya.
Baka TORPE.
Halos dalawang buwan din niya akong niligawan sa cellphone. Hindi ko alam kung ligaw nga bang matatawag iyon gayong sa cellphone lang ang communication naming dalawa. Sa cellphone ko na rin siya sinagot.
Kapwa kami masaya lalo na ako, kahit hindi ko sigurado kung magtatagal ba kaming dalawa o kung seryoso ba talaga siya sa akin.
“Pag-uwi ko, pupuntahan kita sa inyo. Hihingin ko na ang kamay mo sa parents mo, para mapatunayan ko sa ‘yo kung gaano ako kaseryoso. Ngayon lang talaga ako nahulog ng ganito, Jane. Sana, magtiwala ka sa akin na mahal talaga kita. Magpakasal na tayo pagbaba ko ng barko.”
“Alam at ramdam ko naman na mahal mo ‘ko, Love. Pero kasi, hindi ko maiwasang magduda minsan. Sabi nga nila, basta seaman. SEAmanloloko raw” tugon ko sabay tawa.
“Ikaw ha, ginaganyan mo ‘ko. Hindi naman lahat ng seaman ay manloloko at hindi lahat ng manloloko ay seaman” tugon niya sabay tawa din.
Lalo tuloy akong naiinlove sa kaniya kapag ngumingiti siya. Paano ba naman napaka cute niya kapag lumilitaw ang mga dimples niya.
“Sa cellphone lang ako maganda, Love. Baka kapag nakita mo ako sa personal, magbago na ang isip mo. Baka makipag break ka na sa akin.”
“Ano ka ba? Hindi ‘no! Mahal na mahal kita, pangit ka man o maganda. Tsaka, alam kong maganda ka. Wala namang filter ‘yung mga pinopost mo sa fb mo ah. Kaya maganda ka.”
“Sus, binobola mo lang ako eh.”
“Hindi ‘yon pambobola. Basta ha? Basta pag baba ko ng barko, magpopropose na ako sa ‘yo”
“Hmmm. Sure ka? Agad-agad talaga?”
“Yes po, baka kasi maagaw ka pa ng iba. Yung lagi mong nakakasama d’yan.”
“Wala naman eh. Tsaka, ikaw lang ang gusto ko, wala ng iba.”
______
ISANG BUWAN NA KAMING KASAL NG ASAWA KO PERO NEVER NIYA AKONG GINALAW. HANGGANG ISANG ARAW, MAY IPINAGTAPAT SIYA SA AKIN
PART 2..

Dumating ang araw na pinakahihintay namin—ang pag-uwi ni Jake. Gaya ng pangako niya, dumiretso siya sa bahay namin. Mas guwapo siya sa personal at talagang seryoso siya dahil kasama na niya ang mga magulang niya para mamamanhikan.

Hindi nagtagal, ikinasal kami. Isang simpleng garden wedding na dinaluhan ng mga pamilya at malalapit na kaibigan. Punong-puno ako ng saya; akala ko ito na ang simula ng aming “happily ever after.”

Pero doon na nagsimula ang pagtataka ko.

Noong wedding night namin, pagod na pagod si Jake. Sabi niya, gusto lang muna niyang matulog dahil sa stress ng preparasyon. Naintindihan ko naman. Pero lumipas ang isang linggo, dalawang linggo, hanggang sa umabot na ng isang buwan—wala pa ring nangyayari sa amin.

Tuwing susubukan kong lumapit o maging malambing sa kaniya sa kama, laging may dahilan si Jake. Minsan masakit ang ulo niya, minsan sobrang antok, o kaya naman ay tatalikod na lang siya at magbubunton ng hininga hanggang sa makatulog.

“Love, may problema ba tayo?” tanong ko isang gabi habang nakahiga kami. “Isang buwan na tayong kasal, pero parang iniiwasan mo ako. May nagawa ba akong mali?”

Hinarap niya ako, pero hindi siya makatingin nang diretso sa aking mga mata. “Wala, Jane. Pasensya ka na. Masyado lang sigurong marami ang iniisip ko tungkol sa susunod kong kontrata sa barko.”

Pero alam kong hindi iyon ang dahilan. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay niya tuwing hahawakan ko siya. Hanggang sa isang hapon, naabutan ko siyang nakaupo sa veranda, nakatulala at hawak ang kaniyang cellphone. May luha sa mga mata niya.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. “Jake, sabihin mo sa akin ang totoo. Kung ayaw mo sa akin, bakit mo ako pinakasalan? Bakit parang diring-diri ka sa akin?”

Napahagulgol si Jake. Lumuhod siya sa harap ko at hinawakan ang aking mga kamay.

“Jane, patawarin mo ako… Patawarin mo ako dahil naging duwag ako,” hikbi niya. “Hindi ako TORPE kaya wala akong naging girlfriend noon. Pinakasalan kita dahil mahal kita, pero hindi sa paraang inaasahan mo.”

Kinabahan ako. “Anong ibig mong sabihin?”

“Jane… biktima ako noong bata pa ako. Isang malapit na kamag-anak ang umabuso sa akin nang paulit-ulit,” pagtatapat niya habang nanginginig. “Dahil doon, nagkaroon ako ng matinding trauma. Takot ako sa intimacy. Tuwing lalapit ka, bumabalik ang lahat ng alaala ng pambababoy na ginawa sa akin. Sinubukan kong labanan, akala ko kapag kinasal tayo ay mawawala ang takot ko, pero lalo lang akong natataranta dahil ayaw kong masaktan ka o mabigo.”

Napasinghap ako. Hindi ko akalain na iyon ang lihim na dala-dala niya sa likod ng kaniyang mga ngiti at dimples. Hindi siya manloloko, at hindi rin siya “torpe”—siya ay isang sugatang tao na pilit bumabangon mula sa madilim na nakaraan.

Yinakap ko siya nang mahigpit. “Bakit hindi mo sinabi agad, Jake? Mag-asawa tayo, ‘di ba?”

“Natatakot ako na baka layuan mo ako kapag nalaman mong ‘sira’ na ako,” sagot niya.

Tiningnan ko siya nang diretso. “Jake, hindi ka sira. At hindi kita iiwan. Kung kailangan nating magpa-therapy, gagawin natin. Kung kailangan nating maghintay nang matagal bago ka maging handa, maghihintay ako. Ang mahalaga, magkasama nating haharapin ito.”

Nakahinga nang maluwag si Jake, at sa unang pagkakataon mula nang ikasal kami, naramdaman ko ang tunay na kapayapaan sa aming tahanan. Natutunan ko na ang kasal ay hindi lang tungkol sa ligaya sa kama, kundi tungkol sa paghilom ng mga sugat na matagal nang itinatago.