Pinalayas ako ng asawa ko nang walang dalang anuman matapos kong isilang ang aming anak dahil abala siya sa paghahabol sa kanyang seksi na kabit na anak daw ng isang chairman. Hindi nila alam na ang suot kong jade bracelet na nilait nila bilang “murang alahas” ay ang tunay na heirloom ng royal family para sa tanging tagapagmana ng pinakamalaking jewelry empire sa Asya. Ang araw ng pagsakay ko sa aking private jet sa harap ng buong baryo ay ang araw din na pormal kong kinuha ang kumpanya ng pamilya ng kanyang kabit sa pamamagitan lamang ng isang lagda.
“Umalis ka na, Elena! Huwag mong dalhin ang malas mo sa buhay ko! Si Monica ang kailangan ko, hindi ang isang katulad mong galing sa hirap!” sigaw ni Paolo habang hila-hila ako palabas ng pintuan habang karga ko ang aking sanggol.
Nakatayo sa tabi niya si Monica, na nakasuot ng mamahaling damit at tinitingnan ako nang may panghahamak. “Kawawa ka naman, Elena. Kahit ‘yang bracelet mo, mukhang galing lang sa bangqueta. Akin na ‘yan, baka sakaling may konting halaga para pambili mo ng gatas ng anak mo!”
Sapilitang hinablot ni Monica ang jade bracelet sa kamay ko at itinapon ito sa kalsada. “Oops, nahulog! Bagay lang ‘yan sa putikan, tulad mo.”
Tumawa si Paolo at isinara ang pinto sa harap ko. “Huwag ka nang babalik, Elena! Pirmahan mo na ang divorce papers na ipapadala ko!”
Dahan-dahan kong pinulot ang bracelet mula sa putikan. Hindi ko mapigilang mapangiti nang mapait. Tatlong taon akong nagpanggap na mahirap para subukan ang pagmamahal ni Paolo, ngunit pera at kapangyarihan lang pala ang hangad niya.
Pinunasan ko ang dumi sa bracelet at pinindot ang isang maliit na button sa gilid nito. Isang GPS signal ang agad na ipinadala sa aming headquarters.
Wala pang limang minuto, isang marangyang helicopter ang lumitaw sa kalangitan ng kanilang subdivision at dahan-dahang lumapag sa tapat ng bahay nina Paolo. Mabilis na bumaba ang isang matandang lalaki na naka-puting guwantes.
“Princess Elena! Salamat sa Diyos at nahanap na namin kayo! Ang inyong ama, ang Hari ng Jade, ay naghihintay na sa inyong pagbabalik,” sabi ng butler habang yumuyukod nang malalim.
Nagmamadaling lumabas sina Paolo at Monica dahil sa ingay ng helicopter. Nanlaki ang kanilang mga mata nang makita nila ang mga bodyguard na nakapaligid sa akin.
“Elena? Anong ibig sabihin nito?! Bakit may helicopter sa harap ng bahay ko?” sigaw ni Paolo na halatang natatakot.
Tumingin ako sa kanya nang may malamig na mata. “Paolo, ang kumpanya ni Monica na inaasahan mo? Kaninang 8:00 AM, binili ko na ang 70% ng shares nito. At ang bahay na ito? Nakapangalan ito sa kumpanyang pag-aari ko na ngayon.”
Napaupo si Monica sa semento habang nanginginig ang mga kamay. “Hindi maaari… ang kumpanya ni Papa…”
“Butler, pakitawagan ang aming mga abogado. Gusto kong simulan ang foreclosure ng lahat ng ari-arian ng mga Santos sa loob ng 24 oras,” malamig kong utos habang sumasakay sa helicopter kasama ang aking anak.
Ngunit bago tuluyang sumara ang pinto, may isang mahalagang dokumento pa akong inihulog mula sa itaas na lalong magpapaguho sa mundo ni Paolo.
Tuklasin ang susunod na bahagi ng kuwento sa link na makikita sa mga komento…

Ang dokumentong inihulog ko ay hindi lamang basta papel; ito ang resulta ng DNA Paternity Test na lihim kong isinagawa noong nakaraang linggo nang makakuha ako ng hibla ng buhok ni Paolo at ng sanggol.

Dahan-dahang lumipad ang papel at bumagsak sa paanan ni Paolo. Nanginginig ang kaniyang kamay habang pinupulot ito. Pagbasa niya sa resulta, bigla siyang napasandal sa kaniyang sasakyan.

“Negative? Hindi ko anak ang bata?” bulong ni Paolo na halatang hindi makapaniwala.

Lumingon ako sa kaniya mula sa pintuan ng helicopter. “Tama ka, Paolo. Hindi mo siya anak. Dahil ang sanggol na ito ay ang Crown Prince ng Jade Empire, anak ng kaisa-isang lalaking tunay na nagmahal sa akin bago pa man ako nagpanggap na mahirap—ang namayapa kong asawa na pinsan ng iyong business partner. Ipinagkatiwala mo ang buhay mo kay Monica, pero hindi mo alam na ang sanggol na ito ang may hawak ng lahat ng trust funds na inaasahan mong mananakaw mo.”

Nanlaki ang mga mata ni Monica. “P-Paolo, magpaliwanag ako—”

Ang Pagbagsak ng mga Santos

Hindi ko na sila pinakinggan. Habang tumataas ang helicopter, nakita ko mula sa itaas ang pagdating ng mga Sheriff at NBI agents. Hindi lamang foreclosure ang kakaharapin nila.

“Princess, naisampa na po ang kasong Large Scale Estafa at Money Laundering laban kay Monica Santos at sa kaniyang ama,” ulat ng aking abogado sa loob ng helicopter. “Nalaman po namin na ginamit nila ang pangalan ninyo para makakuha ng bilyon-bilyong pautang sa mga bangko sa Singapore.”

Napangiti ako habang hinehele ang aking anak. Ang akala nilang “murang alahas” na jade bracelet ay hindi lamang heirloom; ito rin ang Master Key sa lahat ng encrypted vaults ng pamilya ko. Noong itinapon ito ni Monica sa putikan, hindi niya alam na na-activate nito ang “Security Breach Protocol” na awtomatikong nag-lock sa lahat ng accounts ng kumpanya nila.

Ang Bagong Simula

Paglapag ng aming private jet sa punong tanggapan ng Guzman Jewelry Empire sa Maynila, sinalubong ako ng daan-daang empleyado. Nakatayo sa gitna ang aking ama, ang Hari ng Jade, na may luha sa mga mata.

“Welcome home, Elena. Ngayon, ikaw na ang magpapatakbo ng imperyong ito,” sabi ni Papa habang isinusuot sa akin ang isang koronang gawa sa purong puting jade.

Isang linggo matapos ang insidente, nakatanggap ako ng balita. Si Paolo ay nasa kalsada na, namamalimos ng tulong sa mga dating kaibigan na ngayon ay tinatalikuran na siya. Si Monica naman ay nahaharap sa habambuhay na pagkabilanggo.

Tinapon ko ang huling sulat ni Paolo na nagmamakaawang magkaayos kami.

“Butler,” tawag ko habang nakatingin sa skyline ng BGC mula sa aking penthouse. “Ipadala mo ang lahat ng tira-tirang kagamitan nina Paolo sa pinakamalapit na junk shop. Iyon lang ang halaga ng mga taong marunong lang magmahal kapag may pakinabang.”

Ngayon, ang dating “malas” sa buhay ni Paolo ay ang reyna na nagpapatakbo sa ekonomiya ng buong rehiyon. At ang aking anak? Siya ay lalaking hindi kailanman mararanasan ang gutom at pang-aapi, dahil ang kaniyang ina ay natutong lumaban sa gitna ng putikan.